PURMEREND - In Purmer-Noord is iets bijzonders aan de hand. Wil je gezellig een bakkie koffie drinken of een praatje maken met buurtbewoners? Of organiseer je graag een leuke activiteit voor de buurt? Het kan allemaal in de Tilburykamer, een ontzettend gaaf initiatief van buurtbewoners. We spreken Ed de Laater, wijkkerngroeplid en betrokken bij de totstandkoming van de huiskamer van Purmer-Noord.

We lopen op het Tilburyplein en het is even goed zoeken naar waar we moeten zijn. Dan zien we op een hoek een raam met grote paarse letters: ‘De Tilburykamer’. Bingo, hier moeten we zijn. Wijkbewoners Ed de Laater en Linda Goosen staan mij al op te wachten. “Welkom, kom binnen. Koffie?”

Ed, waar zijn we hier?

“Welkom in onze Tilburykamer. Een gezellige ontmoetingsruimte voor bewoners uit Purmer-Noord en Zuid waar je zo kunt binnenlopen. Voor een kop koffie met een koek of gewoon een praatje. Verder organiseren we met elkaar van alles. Aan zo’n plek was duidelijk behoefte in de wijk.”

Maar woont hier niemand dan?

“Dit is een vrijgekomen woning. Het stond dus leeg. Door geweldige samenwerking tussen de wijkkerngroepen Purmer-Noord en Zuid, gemeente, Club Welzijn en Woonzorg Nederland is deze ruimte verbouwd en ingericht als ontmoetingsplek voor bewoners. Woonzorg is de eigenaar en de gemeente betaalt de huur, water, gas en licht. In ruil daarvoor beheren wij hier de hele boel. Vrijwilligers hebben samen met elkaar de ruimte opgeknapt en ingericht.”

Uniek wel, toch?

“Zeker. Toen de verbouwing klaar was en we de sleutel kregen, keken we elkaar ontroerd aan. Ik werd oprecht emotioneel. Je doet het met elkaar. We hebben hier met z’n allen staan schilderen en behangen. Er is hier veel gemeenschapszin. Dat zijn we in Nederland toch een beetje kwijtgeraakt.”

Wat bedoel je daarmee?

“Nou ja, mensen staan steeds vaker langs de kant te klagen dat dingen niet goed gaan, zonder zelf bij te dragen aan een oplossing. Ik vind dat vaak te makkelijk. Je kunt wel altijd naar de overheid kijken, maar vaak kun je zelf al veel doen. Mensen zijn hier écht betrokken bij hun wijk. Dat vind ik mooi. En dan blijkt dat de gemeente en Clup Welzijn fantastisch meedenken. Die samenwerking is prachtig. Ik hou niet van mopperen, maar van doen.”

Dat is duidelijk!

“Ja, maar zo is het toch ook? Er kan echt harstikke veel in Purmerend hoor. Wij wilden dit graag opzetten in de wijk en iedereen levert daarin een bijdrage. Ik merk gewoon dat we serieus worden genomen en dat men naar ons luistert. Natuurlijk krijgen we ook wel eens een ‘nee’ van de gemeente te horen. Dat is ook een antwoord. Niet alles kan zomaar. Er moet wel geld voor zijn. Dan moet je creatief zijn.”

We nemen plaats aan de huiskamertafel. De ruimte ziet er knus uit. Een fijne zithoek, schilderijen aan de muur, een televisie, keuken, boekenkast en spelletjes. Als je niet beter weet, dan ben je gewoon bij iemand op visite.

Hoe komen jullie aan al deze spullen?

“Allemaal bij elkaar geraapt of gehad. Zo kregen we het bankstel en de eettafel van Noppes en de huiskamertafel van Bloemenwinkel Kardinaal. De schilderijen aan de muur zijn exclusief voor ons gemaakt door bewoonster en kunstenaar Lola Eradus. De pc, televisie, lampen, spiegels, dvd-speler, boeken en spelletjes? Allemaal door buurtbewoners geschonken. Iedereen levert zo een bijdrage en kijk hoe mooi het is geworden. Leuk hè?”

Wat voor activiteiten organiseren jullie?

“Pfoe, echt van alles. Bewoners komen ook zelf met leuke ideeën. We hebben een kast vol gezelschapsspelletjes, leuke boeken en tijdschriften. Je kunt boeken ook lenen. Later vandaag organiseren we bijvoorbeeld een ruilmiddag. Spullen over? Neem mee, je kunt er altijd weer iemand blij mee maken.”

Hoe weet ik welke activiteiten er zijn?

“We communiceren die allemaal op onze Facebookpagina. We denken momenteel over het organiseren van een rommelmarkt, een buurtbarbecue en een eetclubje voor eenzame mensen. Ideeën zat! Er is veel mogelijk. Dadelijk komt een groepje vrouwen van buitenlandse origine onder begeleiding Nederlandse boeken lezen. Na afloop praten ze er met elkaar over. Goed voor de ontwikkeling van de Nederlandse taal. Prachtig toch?”

Zeker! Maar je kunt dus ook gewoon binnenwandelen voor de leuk?

“Absoluut. Als de vlag uithangt, dan zijn we open. We vragen voor koffie of gebak een hele kleine vergoeding van 50 cent om bepaalde zaken toch te kunnen bekostigen. Tijdens openingstijden is altijd een vrijwilliger aanwezig om mensen te ontvangen.”

Is er al een officiële opening geweest eigenlijk?

“Nee, die volgt nog op een later moment. Maar we zijn toch vast aan het warmdraaien. We timmeren hard aan de weg, maar staan nog aan het begin. Nog lang niet iedereen weet van ons bestaan.”